قوله : يجب نية القضاء فيه : ضمير به [ قضاء ] عائد است . قوله : و الاولى الاداء فيه فى وقته : ضمير در [ فيه ] و [ فى وقته ] به اداء عائد است . قوله : ما فى ذمّته : ضمير به رامى راجع است . قوله : اوّلا : يعنى در اول كه مقصود قضاء باشد زيرا طبق آنچه گفته شد لازم است ابتداء بآوردن آن مبادرت نمايند . قوله : على وجهين : يعنى بر وجه اداء و بر وجه قضاء . قوله : دون الثانى : يعنى در وقتى كه دومى يعنى اداء را انجام مىدهد قصد اداء واجب نيست . متن : و لو رحل من منى قبله أي قبل الرمي أداء و قضاء رجع له في أيامه ، فإن تعذر عليه العود استناب فيه في وقته فإن فات استناب في القابل وجوبا إن لم يحضر ، و إلا وجبت المباشرة . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر ناسك قبل از اينكه وظيفه رمى در منى را انجام دهد چه وظيفه ادائى و چه قضائى واجب است در ايام رمى كه ايام تشريق است به آن بازگشته و عمل را انجام دهد و اگر از بازگشت معذور بود واجب است جهت آن نائبى گرفته تا او عمل را در وقتش انجام دهد و در صورتى كه امر نيابت صورت نگرفت و وى نتوانست نائبى در وقت مقرر بفرستد واجب است در سال آينده براى تدارك آن نائب بگيرد . شارح ( ره ) مىفرماين :